Carola van Dijk van Aannemingsbedrijf L.D. van Dijk BV is trots op de opdracht die ze van de Werkgroep Kanonnen en Affuiten kreeg om de courtine -muur tussen twee bastions- in de wallen achter de voormalige technische school aan de Burgemeester H. van Sleenstraat van historisch verantwoord, gedegen metselwerk te voorzien.

BRIELLE – “Het is geweldig leuk als je dit als Briels bedrijf mag doen, want je laat er wel iets mee achter voor de verre toekomst. Als je daar dan een bijdrage aan mag leveren, geeft dat een geweldig gevoel.” Carola die het bedrijf al een aantal jaren van haar vader heeft over genomen, laat vol trots haar metselwerk in de courtine zien. Ze begon er in september vorig jaar mee en het eind is nog lang niet in zicht. “Het is wel een stopklus. Ik heb afgesproken dat ik hier werk als het regent of op momenten dat ik weinig werk heb. Nou, voorlopig zit ik vol met werk tot mei, het is momenteel in de bouw net een gekkenhuis.” 

Rollaag
De rollagen bij de raampjes waren al een uitdaging op zich. Carola wijst op de ijsselsteentjes die op hun kant zijn gemetseld. “Dat noem je dus een rollaag”, legt ze uit.  Daar zijn geen voorbeelden van. Er is door architect Rokus Visser elders gekeken hoe zo’n rollaag in elkaar steekt.  Die maakte vervolgens tekeningen voor haar. Het werk in de courtine betreft  in feite  één gewelf met twee muren een binnenmuur en een buitenmuur waarboven de wallen lopen. Over de gewelven zat al een loodlaag, maar daar is nu ook nog bitumen overheen gegaan om vochtdoorlating  verder te reduceren.

Even later bezigt Carola metseltermen als ‘vallende tand’ en ‘staande tand’. Bij vallende tand blijkt het om stenen te gaan die trapsgewijs naar beneden lopen en bij staande tand om stenen te gaan die een horizontale lijn vertonen. Ze heeft ze hier beide toegepast. Ook heeft ze heel wat stenen moeten zagen, omdat er in de courtine geen sprake is van een haakse hoek. “De vallende tand is vooral toegepast om het oude met het nieuwe metselwerk te laten zien, omdat het immers twee muren zijn.” 

Vakvrouw
Het klinkt allemaal erg technisch, maar het maakt wel duidelijk dat hier een vakvrouw aan het woord en aan het werk is. Carola attendeert ook nog op de ‘geheime’ gang van  ongeveer 60 bij 60 centimeter die bij de vest uitkomt. “Bepaald niet iets voor mensen die aan claustrofobie lijden. Mijn vader vertelde me dat hij er als jongetje wel doorheen kroop.”

Zelf moet ze er niet aan denken. In de courtine treft Carola steeds veel padden aan onder de grondzeilen die ze heeft neergelegd. “Dat komt natuurlijk door het vocht, ik pak ze op en zet ze bij de sloot neer.”

Ook vertelt Carola nog over de vele schrikmomenten die ze hier beleefde. Veel mensen laten hun hond uit op de wallen en omdat ze meestal niet aangelijnd zijn, lopen ze zo de deur van dit bijzondere bunkertje dat vroeger dienst deed als kruitopslagplaats, binnen.

Het is de bedoeling dat de Werkgroep Kanonnen en Affuiten als het metselwerk afgerond is, het geheel weer van deuren en een houten vloer voorzien. “Ze proberen alles zoveel mogelijk in de oude staat terug te brengen. Ik werk om de kosten te drukken met nieuwe ijsselsteentjes, maar die worden door de mannen met bagger wel wat donkerder gemaakt om ze oud te doen lijken. Het gaat er vast prachtig uitzien.” Carola trekt haar muts nog eens recht en stapt zo weer de courtine in, al is het maar weer voor een paar uurtjes.

Tekst: Klaas Schipper